Slik jij ook weleens iets terwijl je het er niet mee eens bent?
 
Dit is Sarah, facilitair manager bij een hogeschool. Zij heeft ingestemd met een nieuwe taakverdeling:
 
“Ik ben het er zeker niet mee eens! Vanaf het begin al niet. Een half jaar geleden kwam er een nieuwe collega en zij kreeg een groot deel van mijn taken. Deze verdeling is goed voor haar maar niet voor mij. Toch zei ik er niks van. Ik was bang dat ze me egoïstisch zouden vinden. En ik wist ook niet hoe ik het moest zeggen. Ik kreeg al stress bij de gedachte! Oh ik ben er nog elke dag boos over. Maar ik kan er nu niets meer over zeggen. Nee toch? Dat zou nergens op slaan.”
 
Even slikken en weer doorgaan?
Sarah zegt er dus niks van, zij houdt zich groot op haar werk en laat niets merken. Ze slikt haar boosheid door. Maar ze vergeet het niet.
 
Ergernis en irritatie waar je niks van zegt kun je zien als een zegeltje dat in een zegelboekje wordt geplakt. Eén zegeltje is nog wel te hebben. Heel veel zegeltje maken een boekje dat bol staat van de ingeslikte emoties. De boosheid en verontwaardiging van Sarah staan gelijk aan heel veel zegelboekjes die in één keer volgeplakt worden – en elke dag plakt ze er zegeltjes bij.
 
Die woede en het verdriet lopen op, totdat ze je hoofd en je lijf uit willen. De boekjes moeten ingeleverd worden. Het gekke is: meestal doe je dat niet bij degene bij wie je al die zegeltjes geplakt hebt. Nee, je geeft het volle boekje aan iemand die dicht bij je staat. Dan moeten je man, je vrouw, je kinderen of de hond het ontgelden. Bam! Alle boosheid en irritatie komt er in één keer uit.
 
Spaar jij ook zegeltjes?
Hoeveel zegeltjes heb jij in de afgelopen weken geplakt? Hoeveel volle boekjes heb jij in de kast liggen? En bij wie lever jij ze in? Bij Sarah waren haar man en haar kinderen de pineut. En ik? Ik hield alle boekjes voor mezelf, met burn-out tot gevolg.
 
Spaar jij ook zegeltjes? Niet doen! Maak van je hart geen moordkuil.
Denk je nou ‘ja Vieve, jij hebt gemakkelijk praten, maar zo werkt dat niet bij mij’ – dan ben je aan het goede adres. 

Ik leer professionals hoe ze wél kunt zeggen wat ze willen. Ook als het spannend is. Op een manier die bij hen past en waarmee zij de verhoudingen met collega’s, leidinggevenden en klanten goed houden.

Klinkt dat als muziek in je oren? Laten we dan onderzoeken hoe dit voor jou kan werken. Neem contact op en we plannen een online gesprek.

In de tussentijd: hou je goed!
Veel groeten,
Vieve

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]

Wat een burn-out kost, dat weten we wel zo’n beetje. Als een van je collega’s zich ziek meldt om voorlopig niet meer terug te komen: reken op – grofweg – een ton per jaar. Dat is salarisdoorbetaling, vervanging, administratieve rompslomp, wet Poortwachter, you name it. Het is een hoop geld.

Maar wat kost stress?
Wat kost het als je niet lekker kunt werken? Dát is lastig te meten in euro’s. Wel is het zeker dat je met stress busladingen aan energie verspilt.
En de belangrijkste oorzaak van stress? Gedoe met anderen. Je baas, je collega’s, je klanten.
Heb jij daar ook last van? Dit hoor ik vaak:

– ‘Spanning. Bijna elke dag. Ik voel het ’s morgens al in mijn lijf.’
– ‘Ik blijf maar denken over hoe ik goed kan reageren, zodat ik mijn punt maak zonder dat hij boos wordt.’
– ‘Ze roddelt en ik wil niet meer mee roddelen, maar hoe zeg ik dat? Ik durf het niet.’
– ‘Uitstellen. Ik denk en denk en denk en ondertussen gebeurt er niks. Behalve dat ik stress krijg.’
– ‘Blijkt dat ze al heel lang heel veel spanning had. Wisten we niet, had ze nooit iets van laten merken. En nu is ze dus ziek en moeten wij haar taken erbij doen, iedereen loopt op z’n tenen.’
– ‘Hij is zo cynisch. Hij maakt keiharde grappen. Het stomme is, er wordt veel gelachen, en tegelijk gaat de sfeer eraan.’

Duur grapje dus.
Met stress en spanning op je werk heb je er minder lol in, ben je chagrijnig tegen de mensen die je het aardigst vindt en als het even tegenzit, word je er ook nog eens ziek van.

Hoe hou je het betaalbaar?
Gedoe tussen mensen is overal, en dat geeft niks. Het is part of the game. Maar juist omdat het overal is, is het ontiegelijk handig om te weten hoe je er nu handig mee om kunt gaan. Zeker als het je stress op het werk oplevert waar je geen vat op krijgt. En dan niet met eenvoudige ’timemanagement-tips-en-trucs’, want als het zo simpel was, ja dan hadden we al die stress niet. 

Oneindig veel plezier.
Op dinsdag 17 maart 2020 geef ik een workshop waarin we gedoe aanpakken: ‘Boost je Communicatie’. Je leert waarom gedoe ontstaat, waardoor het erger kan worden en vooral: wat je er zelf aan kan doen. Ik geef je superhandige tools om snel resultaat te halen: minder stress en meer energie op je werk. En betere relaties met je collega’s.

Kom ook! Het kost € 129 ex btw en je hebt er oneindig veel plezier van. Precies wat je nodig hebt? Dan kun je je hier inschrijven.
Nog vragen? Bel me op 06 52 372 572 of stuur een berichtje.

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]
‘What’s on top of your mind?’
Daar hoefde hij niet lang over na te denken: de werkdruk. Hij ervaart druk van buitenaf – het moet sneller! beter! goedkoper! – maar de druk die hij zichzelf oplegt is ook heftig. Maarten¹ vindt dat hij zijn werk GOED moet doen. 

Wat is dat, ‘goed?’ Wanneer is het goed genoeg? 
Nou, de lat ligt hoog. Een acht minimaal. Liever een negen.

Oja? En wat moet je doen om zo’n hoog cijfer te halen?
Daar moet hij even over nadenken. Voor hem is ‘de lat’ helder. Hij weet precies wanneer zijn werk niet goed genoeg is. Maar om er concrete acties en resultaten bij te noemen.. tja. Moeilijk.

Uiteindelijk vinden we dit:
1. Het werk is goed genoeg als alle mail binnen redelijke termijn is beantwoord. Wat is redelijk? Dat is snel. Althans binnen een dag. Als het dringend is, moet het natuurlijk sneller. Klinkt logisch, maar als je de enorme hoeveelheid mail ziet….
2. Als hij eenmaal ‘ja’ heeft gezegd tegen een klus, dan moet het afgemaakt worden. En goed, natuurlijk. Ongeacht de omstandigheden. Zelfs als gaandeweg blijkt dat de klus niet binnen zijn expertise valt. Want dan komt het volgende punt:
3. Hij moet het zelf oplossen. Vragen om hulp of steun is een zwaktebod, is not done
4. Hij is hier voor het werk, het mag geen feestje worden.

Jeetje Maarten, wat ben je streng voor jezelf. Heel hard werken – in je uppie, ook als het moeilijk is – én het mag niet mislukken. Zelfs niet een klein beetje. Best ingewikkeld in zo’n grote organisatie, waar je lang niet alles zelf in de hand hebt. En leuk mag het ook al niet zijn! Ben je ook zo streng voor anderen? 
Ja. Dat wil zeggen: in zijn hoofd. Daar legt hij alle collega’s langs dezelfde lat en haalt bijna niemand die acht of negen. Hij is kritisch! Maar aanspreken op hun werkhouding? Of boos worden? Nee, dat doet ie niet. Nee zeg, nee, boos worden? Hij kijkt wel uit. Het is belangrijk dat mensen hem aardig vinden. Respect voor anderen, ook belangrijk. Maarten heeft veel begrip voor andermans’ situatie. Ja, dat staat inderdaad haaks op de lat, maar het is wel zo.

(Even tussen jou en mij – dit is een recept voor een stevige burn-out.)

Kortom: Maarten lijdt in stilte. Er moet zo veel en er mag zo weinig.. en wat moet er veel gebeuren voor het goed genoeg is. Die werkdruk, die snap ik wel! 

En dus gaan we verder in dit gesprek:
Wat is het inefficiënte patroon dat Maarten – onbewust maar dwingend – telkens weer oppakt?
Wat laat hij zien aan collega’s, leidinggevende en opdrachtgevers? Hoe reageren zij daarop? Is dat zoals hij het wil, of wil hij liever wat anders? Wat zit er in zijn hoofd (en dat houdt hij goed onder de pet – ik mag er nu bij hoge uitzondering even naar kijken) en hoe jaagt hij zichzelf op? 
Wat ligt hieraan ten grondslag? Wat is de ‘verborgen boodschap’, de belemmerende overtuiging die kost wat kost verstopt moet blijven? Welke verantwoordelijkheden neemt Maarten allemaal op zijn schouders door deze werkhouding? Is dat passend? Is het gelijkwaardig of doet hij zichzelf of een ander daarmee tekort? Is dat wat hij wil?
Wat kost deze standaard van streven naar perfectie eigenlijk? (Maartens antwoord: ‘mijn nachtrust, mijn gemoedsrust en het plezier in m’n werk’. En ja, dat is veel te veel.)

En nu dan, Vieve? Hoe kom ik hier uit??
Die vraag beantwoorden we aan de hand van de Heldere Driehoek. Die heeft vijf stappen die samen een andere visie geven op dezelfde situatie. Opeens weet je wat je kunt doen om minder klem te zitten in je eigen patroon. Is het zo eenvoudig? Ja, het is eenvoudig te bedenken maar iets moeilijker om ook echt toe te passen.

Een openbaring! Hier kan ik wat mee!
Maartens reactie na ons gesprek: ‘Vieve, het is een openbaring. Serieus! Hier kan ik wat mee!²

Herken je iets in de beschrijving van Maartens’ issues?
Voel je je tekort schieten als iets minder-dan-perfect is? Heb je een hekel aan hulp vragen? Heb jij ook zo’n kritische stem in je hoofd? Dan heb je een goed recept voor burn-out te pakken. Het kan anders, echt waar. Leer om te werken op basis van je eigen waarden en prioriteiten. Maar kom in actie, wacht niet tot je op omvallen staat. Kom eerder! Als je nog energie en ruimte in je hoofd hebt, is de switch naar onafhankelijk werken gemakkelijker.

Je bent van harte welkom voor een gesprek over de mogelijkheden. Bel 06 52 372 572 of stuur een berichtje.

Graag tot ons volgend contact!

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]

“Ik wist niet dat het niet mocht, anders had ik het niet gedaan.

Om zijn vruchtbaarheid een boost te geven had ie van zijn brandnew Chinese schoonouders kruiden gekregen. Hij voelde zich wel beledigd – HOEZO zou hij hulp nodig hebben bij ’t kinderen maken!? – maar om hen niet voor het hoofd te stoten had ie die pillen toch meegenomen naar Nederland. Bij de douane bleek het te gaan om een beschermde plantensoort. Shit! De boete vocht hij aan bij de rechter: ‘ik wist niet dat het niet mocht, anders had ik het niet gedaan!’

Heb je het ook gezien bij ’t zappen, ergens vorige week?

En de rechter zegt dan: ‘Niet weten dat het niet mocht, dat is geen argument. Iedereen wordt verondersteld de wet te kennen’.

Zo is het ook bij de Wet van Sinterklaas.

Ik vroeg een leidinggevende in de zorg: ‘En, heb je de Wet van Sinterklaas opgehangen bij je spreektafel?’
En hij zei: ‘Nee, maar hij zit stevig in mijn hoofd’.

OK.
En daar hebben we nou precies niets aan. 

Dat wil zeggen, als je leidinggevende bent en je wilt je medewerkers uitnodigen tot een open en eerlijk gesprek. Dat is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Veel mensen cijferen zich weg, passen zich aan of schuiven hun verantwoordelijkheid aan de kant. Dan is het fijn om de ander expliciet uit te nodigen tot het nemen van verantwoordelijkheid voor wat er gebeurt en voor hun bijdrage daaraan. En dat kan op een aansprekende manier met de Wet van Sinterklaas.

Maar dan moet je ‘m wel even toelichten. En nog een keer. En misschien nóg een keer. 
En ‘m ophangen, zodat het na te lezen is, en de uitleg meegeven. 
En ‘m vaak benoemen. Zodat de permissie om te zeggen wat je echt wilt ook beklijft.

Snap je?
Veronderstellen dat een gesprek gaat onder de voorwaarden van de Wet van Sinterklaas is niet voldoende. Samen doorspreken wat de Wet inhoudt en wat het gevolg is – namelijk dat ieder verantwoordelijkheid neemt voor z’n eigen bijdrage – is een fundament voor en goed gesprek.

Jouw eigen exemplaar van de Wet van Sinterklaas
Download de Wet van Sinterklaas hier. Mét uitleg waarom het werkt. Lees ‘m eens door en doe er je voordeel mee.

Hang ‘m naast je spreektafel, op de koelkast, bij de koffieautomaat en op het whiteboard achter je bureau. Zorg dat iedereen ‘m kent!

Wil je meer weten over de Wet van Sinterklaas en hoe je ‘m kunt toepassen?
En als je gesprekspartners opeens gaan zeggen wat ze echt willen – dat kan ook voor jou misschien gedoe opleveren. Wil je daar eens over doorpraten?
Dat kan natuurlijk. Neem gerust contact op dan plannen we een telefoontje of we spreken wat af.

Bellen kan op 06 52 372 572 , mailen kan naar info@heldere-zaken.nl.
Zie er naar uit je te spreken!
Vieve

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]

“Mijn zus vind dit echt nergens op slaan, Vieve. Wat een onzin”.
Met zo’n ondertoon van: ‘jammer van de moeite joh’.

“Ha! Wat een mazzel heeft die zus van je!”
“Hé?”
“Ja echt! Want als je de Wet van Sinterklaas onzin vindt, dan betekent dat dat je met gemak zegt wat je vindt, of wat je niet aanstaat. Gewoon huppetee, zonder voorbehoud. Wat heerlijk! Nee je zus zal wel niet snappen waar die Wet van Sinterklaas voor nodig is.”
Grinnik.
“Oja! Zo kun je er ook naar kijken.”

Ben jij anders dan de zus? Vind jij het niet altijd gemakkelijk om te zeggen wat je wilt zeggen? Dan is de Wet van Sinterklaas voor jou. Hij is fijn en hij geldt altijd en overal. Dit is ‘m:
 
De Wet van Sinterklaas

  1. Je mag altijd vragen wat je graag wil
  2. Het is niet zeker dat je het krijgt
  3. Je mag het zo vaak vragen als je wil
  4. Je mag er altijd op terugkomen.

Het gekke is: zelfs als je liever je tong afbijt dan je voor jezelf op te komen, kan het zijn dat je de Wet géén goed idee vindt.
Want wat nou als je ervan overtuigd bent – dus écht overtuigd hè, tot in je vezels – dat het hóórt dat jij een stapje opzij doet voor een ander, dat het juist heel góed van je is dat jij je minder belangrijk voelt dan de ander? Dan kan het heel akelig zijn om aandacht voor jezelf te vragen. Dat voelt als vreselijk fout. En ja, dat staat haaks op de Wet van Sinterklaas.

Ik weet hoe dwingend zo’n overtuiging kan zijn. Maar ik weet ook wat het je kost: een hart als een moordkuil.

Wat doet dat met je, als je hart één grote moordkuil is?
Nou, onder andere dit:

  • Je hebt het gevoel dat jij niet belangrijk bent, dat jouw belangen er niet toe doen. Dat kan zelfs als je helemaal vrijwillig een stapje opzij hebt gezet. Als je denkt dat jij niet belangrijk bent maakt het je onzeker, knorrig, je voelt je klein en je denkt dingen als ‘heb ik weer…’.
  • Sudderende emoties. Boosheid, verdriet, teleurstelling, al die emoties die niet uitgesproken worden beïnvloeden je dagelijks leven. Je dag wordt er echt niet vrolijker van.
  • Doodmoe wordt je ervan, van het binnenhouden van je boze, verdrietige gevoelens en gedachten. Je gaat er zo’n innerlijk gesprek van voeren en dat kost bakken met energie.
  • Hoofdpijn, rugpijn, onrust, zweterig zijn, angstig zijn en paniekaanvallen. Als je alles binnenhoudt kiest je lijf wel een andere manier om die binnengehouden energie kwijt te raken. Het moet wel!

We leren het al vroeg en het gaat automatisch. Van de week gaf ik een workshop aan meiden tussen de 8 en 16 jaar over gedoe. Dus over spanningen en onuitgesproken dingen. We ‘maakten gedoe’ door een moeilijke opdracht die ze in een groepje van vijf moesten uitvoeren, iets met spaghetti en plakband en een marshmallow bovenin. 
En dan gebeurt het: twee of drie gaan voortvarend aan de slag, de rest kijkt toe en denkt er het hare van. Eentje zei ‘ik vind dit een stomme opdracht’ en dat snap ik helemaal. Het is ook stom als je aan de zijlijn belandt. Frustratie, afwachten, matte berusting. Iets anders gaan doen: ‘Mag ik zo’n marshmallow?’ 

Wij als volwassenen doen het niet veel beter. De verhalen daarvan hoor ik dagelijks in mijn praktijk. Het kan zo moeilijk zijn om je uit te spreken. En vaak weten we heel goed wat we niet willen – maar wat dan wel? 

Voor dat soort momenten is er de Wet van Sinterklaas. Het is één grote permissie. De Wet geeft je toestemming om voor jezelf te zorgen: om je niet kleiner te maken dan een ander. Om je niet ongevraagd wegcijferen, om je niet meteen aan te passen aan wat je denkt dat de ander wil of nodig heeft. 

Voor downloaden van Wet van Sinterklaas mét de uitleg: klik op de afbeelding.

Het klinkt zo gezellig: ‘De Wet van Sinterklaas is één grote permissie’. Maar klopt dat wel? Nou, het is niet alleen gezelligheid. Het is ook een hele zakelijke afspraak. De Wet gaat namelijk over het nemen van invloed en verantwoordelijkheid. Want als we afspreken dat we beiden mogen zeggen wat we vinden en willen, dan zijn we ook samen verantwoordelijk voor het verloop en het resultaat van onze samenwerking. En andersom geldt het ook: wanneer je ervoor kiest om iets niet uit te spreken, neem je daar zelf de verantwoording voor.

Is ‘zeggen wat je wilt’ voor jou ook een dingetje?

Ik snap hoe dat werkt. En ook waarom het zo spannend is. Het slechte nieuws is: er komt een hoop gedoe van. Gedoe is overal en we doen het allemaal. En dat is geen probleem, we kunnen over het algemeen prima met een beetje gedoe dealen. Maar als je er last van hebt, is het fijn om te weten hoe je het kunt aanpakken.

De Wet van Sinterklaas is een goed begin. Maar jij wilt meer!

Wil je veel meer weten over gedoe en hoe ermee te dealen? Kom op 6 december naar de workshop ‘Gedaan met Gedoe’, onderzoek wat voor jouw de trigger is om in het gedoe te stappen, leer over de dynamiek van gedoe aan de hand van de Dramadriehoek en ontdek jouw eigen favoriete rotgevoel. Natuurlijk behandelen we ook de Heldere Driehoek. Dat is het stappenplan naar minder gedoe en meer energie.

Als je last hebt van frustratie en gedoe op het werk en je wilt er nu wel eens van af: Gedaan met Gedoe’ geeft je nieuwe opties, inspiratie en het is nog leuk ook. Wees welkom!

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]

Stel: je loopt telkens vast op dezelfde dingen:

  • Je bent bijvoorbeeld een kei in ’t wegcijferen.
  • Of je wilt dolgraag een andere baan maar – heel suf – het komt er maar niet van.
  • Of je gaat echt héél slecht met dominante mensen – dat geeft je direct rode vlekken –  maar je leidinggevende is er toevallig zo een.
  • Of je hebt de neiging om je onzekerheid te verbloemen door juist heel stoer te doen (met alle onzekerheid van dien). 

Dat soort akelige gewoontes. Je hebt er serieus last van en het moet anders.

Maar hoe dan? 
Want je hebt het probleem al -tig keer met je vrienden besproken. De situatie geanalyseerd. Alle oorzaken op een rijtje. Je hebt ook al besloten dat het vanaf morgen allemaal anders zal gaan, maar ook zo’n krachtig besluit werkt niet.

Dan is het tijd voor iets nieuws. Je wilt nieuwe energie, nieuwe opties, iemand die helpt om die ontiegelijk irritante eigenschap van je te tackelen, iemand die je het zetje geeft om te groeien. Misschien een coach – maar ja, wie dan. Want er zijn er zooooo veeeeeel.

En je hebt geen zin, geen tijd en geen geld om bij iedereen langs te gaan of om vijf keer je sores uit te moeten leggen. Hoe weet je dan wie bij jou past?

Mijn dikke tip:

Ga op zoek naar iemand die goed is in ‘walk the talk’. 

Dus die al doet – dus een voorbeeld is – van wat jij graag wilt bereiken. Op een manier waar jij je goed bij voelt.
Ik bedoel dus niet dat ie alles perfect doet, altijd helemaal ‘zen’ is en nooit fouten maakt, want dat is bloedsaai. En jij wilt niet saai – jij wilt geïnspireerd worden!

Zoek iemand al heeft gedaan wat jij graag wilt en daar over vertelt. Over de fouten die hij heeft gemaakt – en soms nog maakt, gewoon, omdat het leven niet altijd over rozen gaat. Die niet net doet of -ie de waarheid in pacht heeft maar samen met jou op ontdekkingstocht gaat.

‘Je kunt iemand niet verder leiden dan je zelf gegaan bent’.

Dat is een waarheid als een koe. 
Lekker eenvoudig voorbeeld: Je kunt iemand niet leren paardrijden als je het zelf niet hebt geleerd en het uren hebt gedaan, er vaak van af bent gevallen en er telkens weer erop bent geklommen. Als je hebt doorgezet. En die kennis en ervaring gebruikt om met vertrouwen, vrolijkheid en gemak aan anderen te leren hoe het moet.

Andersom: ik had pas een een gesprek met iemand met nogal wat overgewicht en toen wist ik direct: ik ben niet de juiste coach voor haar. Natuurlijk ken ik gevoelens van schaamte – maar niet op deze manier. Dit heb ik niet doorleefd, ik kan niet haar coach zijn.

Natuurlijk zijn andere zaken ook belangrijk: tarief, werkwijze, bereikbaarheid, gebruikte methode, en wat als het onverhoopt toch niet werkt – wat zijn dan de afspraken? Maar vooral:

Als het ‘walk the talk’ niet klopt: gewoon niet aan beginnen

Zoek verder. Zeg niet te snel ‘ja’. Ook als je een coach toegewezen krijgt: check of het past! Het kost jou en je werkgever tijd, geld en energie – en deze drie zijn allemaal schaars.

Verdiep je in de coach die je op het oog hebt. Ga eens praten. Gewoon een kop koffie, op je gemak. Bestudeer de site, lees de blogjes, volg een webinar of een workshop. En bedenk dan: is het wat? Maakt het me blij? Wil ik dit ook?

Hoe beter de match, hoe groter jouw resultaat. En dát is wat telt. 

Wil je weten of mijn aanpak bij je past?

Geen betere plek om een goede indruk te krijgen van mij, mijn aanpak en of je er blij van wordt dan de workshop ‘Gedaan met Gedoe’ op vrijdagochtend 6 december aanstaande.  

Na deze ochtend ga je helemaal geïnspireerd naar huis met verhalen, voorbeelden en concrete tips om het het gedoe écht anders aan te pakken. Concreet, praktisch en direct toepasbaar.

Het is bedoeld als kennismaking maar het kan ook nét dat zetje zijn dat je nodig hebt om jouw gedoe te tackelen. Je bent van harte welkom!

En je kunt me ook bellen voor een kop koffie, op je gemak, met de benen omhoog: 06 52 372 572. Niet aarzelen, gewoon bellen, vind ik leuk. Graag tot snel!

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]

Hij wist niet dat ik hem hoorde

Hij, terwijl ie voorbijloopt, op een ‘hoe-kun-je-nou-zo-stom-zijn’-toon: ‘Die hele bestelling is verkeerd.’

Zij, verbaasd: ‘He? Ik heb ze op 30 september gezet. Alle drie.’

Hij gaat zitten, kijkt naar scherm. ‘Jahaa. Dat zal wel. Maar ze staan op vandaag. Dus dat kan dan niet he.’

Zij, verbouwereerd: ‘Maar ik weet het zeker. Ik heb het goed gedaan. Ik heb het gecontroleerd.’

Hij tuttuttut – je weet wel, van die geluidjes met z’n tong. Kijkt naar zijn scherm.
Stilte.

Zij, in een laatste poging om beetje contact te maken: ‘Je brengt me helemaal van mijn à propos.’

Hij hakt er definitief in: ‘Ja. Dat is ook de bedoeling.’

Hatsiekiedee. Wat een opdonder deelt ie daar uit.

Hij heeft niet in de gaten dat ik hen kan horen. Want dan zou hij het niet gezegd hebben – in ieder geval niet zo, op deze toon. Dit soort uber-dominante ‘jij bent te dom om voor de duvel te dansen’- aanvallen zijn niet voor vreemde oren bestemd. Die gaan ondergronds.

Ik ben niet de enige getuige, er zitten twee collega’s recht tegenover hem. Die vertrekken geen spier. Is dit hier de normale gang van zaken?

Tien minuten later loop ik naar het toilet. Daar staat ze, te wachten op de lift.
En mensen, daar staat geen stralende collega die er zin in heeft. Nee, daar staat iemand die verslagen is. Dit is hoe miskenning eruit ziet.

Ik voel haar ellende. En die van hem ook – hoewel ik daar meer moeite mee heb, dat kleineren, dat is écht niet OK.

Maar onder de streep zijn zij beiden niet gelukkig hier op het werk. En dat gaat niet vanzelf over. Nee, het wordt erger, het is besmettelijk! Kijk maar, die collega’s durven al niks meer te zeggen, bang dat zij de volgende zijn die onder vuur komen te liggen

Herkenbaar? Dat is heel shit voor je.
Maar gelukkig is er wel wat aan te doen. Als je wilt, als je durft.

Laat het er niet bij zitten, doe er iets aan. Doorbreek dat negatieve gedoe. Laat je een ochtend inspireren in de workshop ‘Gedaan met Gedoe’, dan leg ik je uit welke stappen je kunt zetten.

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]

Heb ik je ooit verteld waarom ik begon met Heldere Zaken?

Het was zo: Begin jaren ’00 werkte ik bij de gemeente Eindhoven en zat in het team dat een groots sportevenement organiseerde. Dat was tof, ik was er trots op dat ik daarbij hoorde. Helaas was de praktijk een stuk minder shiny dan de mooie buitenkant deed vermoeden.

Er was gedoe om geld, ruziënde opdrachtgevers, schimmige samenwerkingen en wij hadden geen ervaring. Ik voelde – samen met het team – een grote verantwoordelijkheid om het te laten slagen maar we waren hartstikke afhankelijk van vanalles, we konden weinig zelf beslissen.

Er was geen vertrouwen, geen energie.

Precies! Dat is dé voedingsbodem voor gedoe.

‘Het lukt niet, hoe krijgen we het in godsnaam voor elkaar?’ Boosheid, teleurstelling, verontwaardiging. Maar we gingen door. Dat moest – de datum was gepland, de inschrijving geopend. Bikkelen. Tandvlees, stoppen was geen optie.

Ik lééfde voor die klus. En tegelijkertijd, al die zorgen, het slokte me op.

En oh erg! Ik zou het haast vergeten (toen ook al, vreselijk toch) maar thuis hadden we nog twee hele lekkere kleine kindjes. Die ‘moesten’ ook tijd, aandacht, liefde en rust maar kwamen telkens in de verdrukking. 

En toen, in de zomer van 2006, wilde mijn lijf niet meer niet meer naar kantoor. Mijn hoofd vond dat ik dat niet kon maken, maar body takes over. Herken je dat? Echt zo’n klassieke burn-out.

Wat was ik van het padje. Zo moe, zo boos, zo verdrietig en dat was ‘hun’ schuld. ‘Zij’ hadden alles anders moeten doen. ‘Zij’ hadden dit en dat nooit goed moeten vinden. ‘Zij’ hadden moeten zien dat het mij teveel was.

Toen – hehe – kwam het inzicht

Ergens in die maanden lag ik op de bank en opeens zag ik het: 

Dit heb ik mezelf aangedaan! Door me telkens aan iedereen en alles aan te passen. En vervolgens heb ik dezelfde mensen verweten dat ze geen rekening met me hielden!

Het was echt zo’n verbijsterend inzicht. Opeens begreep ik dit. En een kwartier later was het diepe inzicht weer weg, maar snapte ik nog wel dat er een andere manier was om naar mijn sores te kijken:

Het treintje van gedachten

  • Shit! Ik heb het mezelf aangedaan, ik had zelf moeten stoppen ergens.
  • En dit heb ik al veel vaker gehad, maar dan ging ik op zoek naar ander werk. Waar weer hetzelfde gebeurde natuurlijk.
  • En ik weet hoe ik het heb geleerd. Van mijn vader. Die deed het ook, dat doorgaan tegen de klippen op.
  • Maar als ik het van mijn vader heb geleerd – dan leer ik het nu dus aan mijn kinderen. En dat is een heel slecht plan.
  • En ook: ik ben niet de enige. Zoveel van mijn collega’s doen dit. Een combi van bikkelen, loyaliteit en te weinig aandacht voor jezelf. Dat hou je niet vol, je wordt ziek, je blijft thuis, je gaat naar de psycholoog. Dat moet anders kunnen!

Dat was het begin van Heldere Zaken

Ik nam me heilig voor om IETS te bedenken. Iets wat helpt. Praktisch, concreet. Voor mezelf en voor mijn kinderen, voor mijn collega’s. Voor iedereen die het nodig heeft. 
Zodat we niet meer achteraf naar de psycholoog moeten, maar op het moment zelf iets kunnen doen. Iets wat ons helpt onze invloed te pakken. En we zelf weer verantwoordelijkheid nemen voor ons welzijn.

Ik had nog geen idee hoe dat moest, maar ik nam ontslag bij de gemeente Eindhoven, begon met Heldere Zaken en ging aan het werk.
En dit werd het:

De Heldere Driehoek

De Heldere Driehoek biedt nieuwe opties voor gedoe. Het is een verrassende, werkbare, nieuwe manier om te kijken naar je eigen gedrag en communicatie en hoe je het kunt veranderen. En het is geen rocket science.

En het werkt! Als een tierelier!
Met de Heldere Driehoek-methodiek hebben al veel mensen de stap gezet naar betere keuzes voor zichzelf. Naar ander, meer efficient gedrag en communicatie. Het is echt ‘de knop om’, een ander zicht op dezelfde werkelijkheid. Weet je hoeveel rust en energie dat geeft? Het is de moeite waard om te onderzoeken!

Zoals Cruyff al zei: ‘je gaat het pas zien als je het doorhebt’.

Zal ik je leren hoe het werkt?

Kom vrijdagochtend 6 december 2019 naar de workshop ‘Gedaan met Gedoe’. Voor veel inspiratie, verhalen en voorbeelden én praktische stappen om het gedoe op je werk aan te pakken. Om de deelnemers voldoende aandacht te geven is er maar een beperkt aantal plaatsen.
Je bent van harte welkom!

(De foto past geweldig en is ook echt van het evenement: TeamTimeTrail Eindhoven.)

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]

Als jij jouw bedrijf niet leidt – wie doe het dan?

Toen we begonnen met dit coachtraject was ze zó moe.
Geen energie meer om keuzes te maken. Om haar vier medewerkers bij de les te houden. Om alles ‘wat van tafel rolt’ op te vangen. Deze baas was het manusje van alles. Ze kwamen zelfs aan haar vragen of er koekjes gekocht mochten worden. Doodmoe werd ze ervan.

Haar mooie ambities stonden in de koelkast, helemaal achterin. Want als ‘gewoon’ werken al te veel is –  hoezo dan groeien?! En ondertussen maar net doen of er niks aan de hand was. Want als zij de moed liet zakken, zou iedereen het bijltje erbij neer gooien.

Het moest anders – en snel ook. Zo doorgaan betekende burn-out. Of verkoop van haar bedrijf. En waarschijnlijk beide.

Verkopen. Sjeezus.
Soms leek het echt een goed idee. Gewoon stoppen met die ellende.

Vieve! HELP!

Nu, een jaar later.
Ze weet wat ze wil en heeft de touwtjes stevig in handen. Ze is helder in wat ze vindt. Moeilijke dingen worden uitgesproken, geen gedoe meer onder tafel. Keuzes worden gemaakt. Verantwoordelijkheid wordt gegeven. Vertrouwen. Loslaten. Fouten maken mag. ‘We lossen problemen op als ze zich voordoen, niet eerder’.
Ze is op zoek naar een nieuw pand – het oude is te klein om al haar plannen uit te voeren. Er zijn wat wisselingen in het team, haar mensen snappen haar visie en zetten er hun schouders eronder.  

Ze straalt.
Stoppen? Nee man, echt niet. Het begint net leuk te worden!

En vanmorgen dus het laatste gesprek van ons traject. Een eerlijk gesprek weer, op het scherpst van de snede. “Wat doe jij zelf waardoor het gedoe aan de gang blijft?” Ja het is moeilijk. Ja het is spannend. En nee, niet alles hoeft in één keer.
Maar één ding is zeker: je kunt niet terug naar ‘afhankelijk van alles en idedereen’ zoals een jaar geleden. Als je eenmaal de knop om hebt gezet naar meer onafhankelijkheid, is er geen weg terug. Godzijdank!

Man wat ben ik trots! Wat een stappen zeg, wat geweldig, wat een kanjer deze vrouw! En ik voel ook gemis. Shit, ze kan het zelf. Ik ben niet meer nodig. Jammer want ik volg het zo graag ?.

Ik vind het heerlijk om ondernemers als zij te begeleiden naar het nemen van meer invloed en regie. Want als jij je eigen bedrijf niet leidt – wie doet het dan?

Is dit ook iets voor jou? Keertje sparren hierover? Kan, heel welkom. Neem contact op of bel 05 52 372 572

NB
Ik heb dit stukje aan haar voorgelegd. Wat vind ze ervan? Klopt het?
Haar reactie:
Hey Vieve,
Waah, werd er gewoon een beetje emotioneel van… voelde de wanhoop van een jaar geleden weer….
Ik hoop dat er veel andere ondernemers de weg naar jou weten te vinden, ik zal hierbij zeker helpen!
Je bent een topper!!’

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]

UIT DE OUDE BESCHUITBUS: DÉ TIP VOOR EEN EFFICIËNTE WERKDAG

Dé tip van Heldere Zaken 1.0 voor een efficiënte werkdag.
Van lang geleden, toen ik nog trainingen in timemanagement gaf. Werkt nog steeds!

Update: de ‘beschuitbus met ballen’ heeft inmiddels een nieuwe eigenaar.

De Heldere Zaken updates in je mailbox? Schrijf je hier in.

[yikes-mailchimp form="1"]